![](https://static.wixstatic.com/media/f89e5d_3271810e1dc94a848acf5b1fae9bff8e~mv2.jpg/v1/fill/w_980,h_613,al_c,q_85,usm_0.66_1.00_0.01,enc_auto/f89e5d_3271810e1dc94a848acf5b1fae9bff8e~mv2.jpg)
Opinie door CEO Johan Staes van het Vlaams Onafhankelijk Zorgnetwerk
Het is gebeurd! De nieuwe federale Kamerleden zweerden getrouwheid aan de grondwet. Dit betekent dat zowel de Vlaamse volksvertegenwoordigers, die hun eed al aflegden, als hun collega’s in de Kamer van volksvertegenwoordigers vanaf nu tot - als alles goed gaat - juni 2029 de hand aan de ploeg kunnen slaan.
En er valt in de komende jaren wel wat te ploegen. Zeker als het gaat over ouderenzorg. Dit werd de voorbije dagen nogmaals bevestigd door de publicatie van eerst het ‘Jaarrapport werkbaar werk in de zorg- en welzijnssector’ (1) van de SERV en de bekendmaking van het ‘Jaarlijks verslag van de Studiecommissie voor de Vergrijzing’ van de Hoge Raad van Financiën (2).
De SERV toont met haar sectorale analyse aan dat de zorgmedewerkers in de Vlaamse ouderenzorg geconfronteerd worden met werkstressklachten, motivatieproblemen en met moeilijkheden rond de werk-privébalans. Deze vaststelling draagt ongetwijfeld bij tot één van de belangrijkste verklarende factoren voor het toenemend personeelstekort in de Vlaamse woonzorgcentra. Kunnen we met het toenemend personeelstekort nog voldoende kwaliteit in de ouderenzorg bieden? Ik wil de pret niet bederven, maar zonder voldoende zorgverleners zal er de komende jaren minder professionele zorg zijn voor een groeiend aantal zorgbehoevende ouderen.
Zo maak ik het bruggetje naar het jaarlijks rapport van de Vergrijzingscommissie. Hun rapporten zijn niet gekend als fijne ‘feel good-literatuur’. De experten in de commissie benoemen de immense maatschappelijke uitdagingen rond de vergrijzing scherp. Verplichte lectuur dus voor politici die oprecht ernstig willen nadenken, werken en vooruitgang boeken rond het vraagstuk van de vergrijzing. En dat een toekomstgericht beleid over vergrijzing, in de brede zin van het woord, noodzakelijk is blijkt des te meer als je naar de toestand van onze openbare financiën kijkt. De prognose dat de sociale uitgaven ten laste van de Staat tussen 2023 en 2070 ingevolge de vergrijzing stijgen van 25,8% van het bbp naar 30% in 2070 is zeker de komende 25 jaar een molensteen rondom onze hals.
Het is nu aan de nieuw geïnstalleerde federale en Vlaamse volksvertegenwoordigers, en zij die vandaag onderhandelen over een nieuwe Vlaamse en Federale Regering, om de uitdaging van de vergrijzing en de groeiende druk op het gezondheidssysteem, eindelijk eens echt vast te pakken.
![](https://static.wixstatic.com/media/f89e5d_9d3776a9e1104226ac7d6355f6d5ec6a~mv2.jpg/v1/fill/w_342,h_423,al_c,q_80,enc_auto/f89e5d_9d3776a9e1104226ac7d6355f6d5ec6a~mv2.jpg)
"Met alleen meer overheidsmiddelen te pompen in de ouderenzorg gaan we er echt niet komen, we hebben ook een omvattende vernieuwende visie nodig op zorg." aldus Johan Staes
Investeren in meer preventie zal cruciaal zijn om de kosten van de vergrijzing beheersbaar te houden. Door tijdig gezondheidsproblemen te voorkomen, blijven mensen langer gezond en zelfredzaam, wat de druk op zorgsystemen vermindert. Longevity ofwel een langer en gezonder leven, kan bekomen worden door regelmatig het lichaam te bewegen, door gezond te eten en in de gezondheidszorg het preventieve meer te benadrukken door in te zetten op vaccinaties en vroegtijdige screenings. Ouderen zullen sowieso langer leven, we moeten er samen voor zorgen dat ze ook langer kunnen genieten van een hoge kwaliteit van leven. Door nu extra te investeren zullen de zorgkosten op de lange termijn dalen, en kunnen deze nieuw verkozen parlementen bijdragen aan een meer duurzame en toekomstgerichte samenleving.
Comentários